نوشتن، تمرینِ دیدن است

زندگی‌نامه

از یک دفترچهٔ خط‌خطی تا چند جهان

نوشتن برای من از جایی شروع شد که هنوز اسمی برایش نداشتم: دفترچه‌هایی پر از آدم‌هایی که وجود نداشتند و شهرهایی که فقط شب‌ها راه می‌رفتند. سال‌ها بعد فهمیدم آن دفترچه‌ها تمرین بوده‌اند — تمرینِ دیدن.

امروز بیشتر وقتم صرف دو کار می‌شود: ساختن جهان‌های داستانی که قانون خودشان را دارند، و کمک به نویسنده‌هایی که تازه شروع کرده‌اند. «نُوا و شهر سایه‌ها» از دل همان علاقه به شهرهای خیالی بیرون آمد و «درخت جوهرنشان» از پرسشی دربارهٔ خودِ نوشتن: چرا کسی که می‌تواند ساکت بماند، می‌نویسد؟

تازه‌ترین اثرم، داستانی است در مجموعهٔ «شب روایت» — ده روایت کوتاه از جنگ و مقاومت، که فایل کاملش رایگان روی همین سایت در دسترس است.